Keşke diyorum keşke
Sonsuza kadar…
Keşke sonsuza kadar çağırabilseydin beni
Bakabilseydim utancıma esir olmadan sana
Gerçek sana
Bir kez daha isteseydin benden ben olmamayı
Sesini hatırlar her an ağlardım sensiz olmayı
Belli etmeden sevgini bana yalan söyleseydin
Belki acılarım dinerdi ilaçlardan iyidir böyle derdim
Zaman neydi ki olmasak
Keşke sonsuza kadar konuşsaydık
Ama aşık gibi değil iki
Sadece ben yalnız, sen sıkkın
Kandırıp birbirimize baksaydık
Ben beni sevdi derdim
Sen ise ne kadar dertli derdin belki
Baş başa bir masada
Bana aşık olmasanda
Güzel bir aşk romanı yazardık
Kalemin ıslaklığı yağmurda
Sigaramla oturduğum banktan
Sözlerime yapışmış kederden olma
Keşke sonsuza kadar sevdiğim
Aynı şeyleri paylaşsaydık
Dünyanın gücüne gitmesinde
Senle aynı mahallede olmak
Eski günlerdeki gibi
Aynı nefesleri duyup oyunlardan
Zevk almak gibi sonsuza kadar bana belki sana
Keşke sevdiğim sonsuza kadar…
Bir ağacın dibinde elimizde çekirdek
Yaşamamış olsak ta anılar
Üşümemiş olsak ta yorganlar
Alışmasakta mutluluğumuz olsaydı
Ne kadar sevinsekte ağlasaydık
Sevinmeye mi üzülmeye mi bilemezdik ama
Aynı duyguları paylaşırdık seninle
Ama belki de
Sonsuza kadar…
Gerçekler boğazını yudumlar da susarsan
Korkup benden kaçarsan
Peşinde dikenlerden kalelere takılarak koşarım da
Seni saklandığın yalanlarda ararım
Benim alıştığım kesin şey ise savaşmak!
Yine de savaşırdım ben kesin
Hani erkeğim ya kuvvetlidir derler
Kendinden kovulduğunu görmezler
Bilhassa teyzeler halalar
Bilhassa biricik kafandan düşüncenden
Görmezler muhtaç kaldığını
Korkuya ölüme
İlaçlara ve müziklere
Emin ol ki üşümeye devam ederdim
Yorganın içinde sadece umut kalırdı ısınmaya
Ben kimim ki geri kalacak bende bir şey
Son söz veya çok koşmak mi fiili bir mücadele
Sen yoksan benim için sevdiğim
Boş bir sonsuzluk olur bende beklemek
İsabet ederim kısır bir döngüye
Teliften utanmadan tekrarlanan film olur hayatım
Sonsuza kadar sürmüş hep…
Yani sevdim demek zor değil bir kere
Atalardan kalma yalanlara aldanmazsan
O buyur edilen kırmızı şelaleden değil de
İnancından bak senin inancından doğan koyuya
Koşarsan peşinden demeden zordur
Sen olursun her daim kendini seven
Onun bunun ve yetişemeyenlerin vicdanını değil
Senin koyu renginden çıkan his ve muhabbetleri
Rahatlatmış olursun ölmeden her daim zamandan
Ama dersen ki yorgun dudaginla
Ben kendi koyumun sesini bilerek
Hiç ama hiç sevmedim seni hiçbir zaman
Ben kimim ki koyunu silecek hareket olayım
Sadece ağlarım en fazla ki bir zahmet olsun
Üzülme ağlamama sevdiğim dikenlim
Sen çok kere değil bir kere seçersin
Tıpkı o olan her renktekilerin
Koyunu ezmeye çalıştıklarını düşünmek gibi
Korkunç, fakat ebedi değil güzelim sevme beni
Ama koyunu kendinde tut ve sakla
Beni başka birisine gülmek için satma
Hiçbir zaman kimse koyunu karalamasın
Sen sevmeyi bilmeyenleri reddet sonsuza kadar…
71185 