Sus ve kendini ezberle
Hatırı kalır bir derstir ki sanki
Her an ve her cümlende
Kendini savunduğun her anda
Bir mağaraya kapanıp ağlayışın
Kendini ezberle her çılgın düşte
Sevdiğin kokusunu hissettiğin
Bir kaç sıcak anı ve küslükte
Psikopat bir duygu dediğin aşkı
Beyninde gebertmeye yeltendiğinde
Belki hissedersin soğuklunu yağmurlu,
Bulutlu bir gecenin
Her gün biraz daha üzül kendince
Kendine satırlar haklı dedikçe
Avutulmuş bıraktığın bedenin
Kararan ıslak gecenin boğukluğunda
Sarart sana verilmiş bir kaç haklı,
Duygu karmaşasını
Silah mı istiyorsun vurmak için
Bak ozaman! Bak gülüşüne
Katıl devrelerinin karmaşasına
Her beklediğin konuşma onunla
Bir kovan olup düşerken çamura
Bekle onu bir avuç insanla!
Tüm şiirlerin ansızın okunsun
Dinleyip acır gibi olsun
Ne olacak şimdi?
Anlatabilirmisin çektiğin onca,
Acıdan sonra senden kaçmasının
Sırtına saplanan bir yalan bıçağı olmasını!
Onu görmeden belki,
Hissetiğin her anın kargaşasını!
Camın ardında koyu gibi gelen
Bir şafak sabahının yayılılışında
Görmek iyi gelir belki gidişini
Senden usulca kopuşunu
Buraya kadarmış evet,
Buraya kadar!
Aşkını koy ve sırtla
Git buradan şuraya
Onun olmadığı bir adaya…
71185 